• FZO en de kunst van het koesteren

    FZO en de kunst van het koesteren
    Hei- en Boeicop. Een naam met de poëzie van Cadier en Keer in Zuid-Limburg. Maar dan in het vlakke land van Hendrik Marsman, met rivieren die traag door oneindig laagland gaan. Je bent de Lek over bij Vianen, je neemt de afslag Lexmond, twee keer links en één keer rechts en je rijdt een weggetje op dat de verleden tijd invoert. Langs 14e eeuwse kerken die stil de zondag afwachten, langs rietgedekte boerderijen. Alleen het vrachtwagentje van de thuisbezorgservice van Albert Heijn wekt je even naar het heden: ook hier is de 21e eeuw in een net zo volle gang.


    Maar dan het sportpark van HSSC’61. Gelegen aan de zuidkant van de weg waaraan Hei- en Boeicop ligt, moeiteloos passend in de polder die zich uitstrekt. Het dorp is genoemd naar twee polders – drie keer raden: Heicop en Boeicop, en in 1961 werd er een voetbalclub opgericht. Toen onder de naam HSV, maar omdat Schoonrewoerd, een iets groter dorp verderop, steeds meer leden inbracht, werd het HSSC, ik vermoed de Heicop Schoonrewoerd Sport Combinatie. ‘Wij zeggen gewoon Heicop’, zegt een vader die met zijn zoontje bij de speeltuin zit. Maar de mank lopende man die 17 jaar in het eerste voetbalde, zegt Hei- en Boeicop.
    Je moet een bruggetje over om op het complex te komen – dat is al punten scoren op de ladder van de amateurvoetballiefhebber, en dan ligt daar een hoofdveld, verzonken in de oneindige ruimte, om Marsman nog eens te citeren, waarvan de diepe geur van nat gras slaat. Ruim honderd man langs de kant, en een paar in de kantine. Die laatsten allemaal van FZO, want die weten waar Abraham de mosterd haalt. Liefhebbers die hun ogen uitkijken. Zij zien langs de lange zijde, achter de dug-outs, een rij huizen die er nog niet stonden toen de club werd opgericht. Maar ze halen het veld bij het dorp. Of het dorp bij het veld, want het draait op deze zaterdagmiddag om het voetbal natuurlijk. In één van de huizen zit op de bovenverdieping een man in het open raamkozijn te kijken.
    De wedstrijd is zoals het veld: zwaar van het vocht. Veel lange halen, noeste kopballen, kleunende duels. De aanvallen zijn geboetseerd van de zware polderklei waarop gespeeld wordt: meer kracht dan behendigheid. Beide ploegen krijgen kansen, beide doelen worden schoongehouden door uitstekende keepers. FZO heeft in de eerste helft enkele goede kansen, al laat ook HSSC zich niet onbetuigd. Het laatste half uur dringen de Heicoppers, Boeicoppers en Schoonrewoerders meer aan dan FZO, dat met een punt, zo blijkt bij een rondgang onder de meegereisde supporters (een stuk of 35 schat ik) dik tevreden is. Vlak voor tijd krijgt Robert nog een enorme kans om alle punten mee te stelen, maar de kramp schiet in zijn lijf en hij schiet over. Het zou een wel erg ruime beloning zijn geweest voor deze weldadige zaterdagmiddag.


    In de prachtige kantine wordt het bier na de wedstrijd in kratjes verkocht, zodat de spelers dampend in een waterige herfstzon op een houten picknicktafel zitten, lurkend aan een flesje, genietend van het decor waarin ze vandaag mochten spelen. ‘We hebben een geweldig kunstgrasveld thuis’, zegt Frank Bosman, ‘maar als je dit ziet: zo is het bedoeld.’ En zo is het. Trainer Remco komt met een strak gezicht van het veld af, want hij had best meer gewild, en misschien nog een beetje pissig omdat de scheidsrechter (die lekker veel toeliet) in een enigszins kansrijke situatie affloot, maar ook hij verzoent zich al snel met de feiten: 5 gespeeld, 8 punten. Natuurlijk kan er van alles beter, maar voorlopig moet FZO de kunst van het koesteren prediken: een prima selectie, nu al meer punten dan vorig jaar in de winterstop, en niet te vergeten: het voorrecht om te hebben mogen voetballen in Hei- en Boeicop.
    Maar niets gaat boven Blikkenburg-Oost natuurlijk, dus we zijn allemaal wel weer naar huis gegaan. Volgende week komt het nog puntloze Focus op bezoek, dat tegen subtopper Brederodes desondanks maar tenauwernood verloor. FZO is gewaarschuwd dus. Vorig jaar zette FZO tegen die club de weg naar boven in. Laten we hopen dat het dit jaar niet andersom is. Bij winst kan de positie in de middenmoot verder verstevigd worden. Aanvang als altijd 14.30 – tot dan!